توضیحات

تورم ایران مزمن است و پس از ۱۳۹۷ میانگین آن به ۴۰ درصد رسیده و بازنگشته؛ خطر ابرتورم جدی است. در فضای کارشناسی، چهار دیدگاه مطرح است: تثبیت نرخ ارز (اما داده‌ها همبستگی بلندمدت را تأیید نمی‌کنند و این سیاست به تولید آسیب می‌زند). کنترل رشد نقدینگی (همبستگی بالایی با تورم دارد، اما افزایش نرخ بهره در شرایط کسری بودجه مانند آرژانتین شکست می‌خورد). هدایت اعتبار (تورم را ناشی از محدودیت عرضه و سوداگری می‌داند، اما رشد نقدینگی فاصله زیادی با تولید دارد). اقتصاد سیاسی (ضعف‌های نهادی و ذینفعان تورم را ریشه می‌داند). بدون شناخت این ریشه‌ها، مهار پایدار تورم ممکن نیست.